झोप झोप आणि झोप
सांडत आहे डोळ्यातुनी
सर्वत्र धुके वटते मज,
आंधरते हळूच, अन मग दिसेना कुणी.

दिस आज मज रात्री सम भासतो…
भासते सारी स्वप्न नगरी समीप
असोत कितिही ज्योती प्रदिप्त,
वाटे मालवु लागले आतुन दीप.

काय सांगु किर्ती तुझी मी
निद्रे तु तुझ्या सारखी ग,
आळवता न ये जवळी; येता समिप,
तुज पाश सोडवे न मग.

This poem is dedicated to all those who love their sleep, also to those who are experiencing Cubicle Effect right now and also to those who are suffering from Bipolar Disorder!

Advertisements