वर्ख स्वप्नावरी माझ्या, तुझ्या आसवांचा
मज कळला नाही ग, गंध चंदनाचा

का बंध बनावा हा काक-कोकिळेचा?
का खेळ आहे आसा ग अजोड-जोडण्याचा?

विधीचा दोष नाही, मानतो खरे हे,
चूक माझीच ग, वेडाचार नेणतेपणाचा

ह्रदयीचे गूज तुझ्या आसवात वाहले,
तरी मज न समजला ग, अर्थ स्पंदनांचा

प्रेम केले मीही, नव्हता आव फुकाचा
आजही मनी सडा ग तुझ्या आठवांचा

निशब्द: टिपातून गळते हिच एक खंत,
अनादर झाला ग मजकडून, तुझ्या भावनांचा

– अमृता माणगांवकर

Advertisements