Uncategorized


Believe me when I say this! I was standing infront of a room full of people when somebody asked me, “If you would have born as an animal, what would you be? ” 

I said without wasting a second, “Lion” 

He said, “Well good, why?” 

“Well I want sit in my den while ladies do all the work, thats why!” 

Ha ha ha! 

Advertisements

Dear me! (Well I could have used much better non-polite exclamation!) 

I gotta deal with it! Something I have been trying to escape or avoid  for so long has to be dealt with! Running away doesnt seem to be an option anymore! 

Hmmmm…

My Dear Diary,

I am a whiner. There I said it! Out of context though but thats the first thing that came to my mind. (Come on wordpress do I have to give apostrophes on my own… come on!)

Anyways today I wanted to whine about my TV addiction… I am ADDICTED to NETFLIX. I mean… its pretty serious. I hate the autoplay feature… I cannot control things. I keep watching screen till I fall a sleep on couch. I am trying to get over it by diverting my attention to some other screen. For that matter I have lost my mojo because I watch too much of TV. I try to do everything else but what I am really suppose to be doing.

Today I am trying something other than getting angry at myself. I am least bit interesting in doing so as it has never yield any freaking result. Nothing changes. I get angry at myself and I feel depressed and I feel like I wanna run away from my problem and I find solace and refuge in watching TV. So its kind of vicious cycle. So dear diary… hth.

So how do we get rid of this TV addiction. Lets devise a plan. I dont know but… ummm… I think I shouldnt be going cold turkey. What I can do though is reduce the time and I should do something else… may be I could do a little exercise. Ohhh yeah a big dream of mine since I was kid… I want to look thin… I never managed it as I am a couch potato. But I think I am not aiming that high right now. I am not going to expect too much at the beginning. Baby steps. Yeah that what I need right now. I guess.

मला आजुन आठवतय मला ताईनं सांगितलं की ” लोकसत्ता चांगला पेपर आहे”

मी नेहमीच्या स्टाईलने उडवुन लावलं “हुं! तुला तिकडच्या घारी राहुन, सगळ्या तिकडच्याच गोष्टी चांगल्या वाटतात…”

“तसं नाही दीदी, त्या चांगल्या आसतात म्हणुन चांगल्या वाटतात…”

आणि ते खरं आहे… तिनं अतिशय निष्पक्षपणे आपलं मत व्यक्त केलं होतं… ते समजयला मला पुढची चार वर्ष गेली!

आमच्याकडे म्हणजे काय… पुढारी, सकाळ, महासत्ता असे चमचमीत पेपर… वाचणार आम्ही विश्वसंचार आणि जाहिराती आणि गल्लीतल्या बातम्या… चविष्ट… दोष नाही देत आहे, सत्य परिस्थिती सांगत आहे… पेपर म्हणजे एवढंच वाटायचं… आणि बक्षीसाची कुपन्स!

आमच्याकडे डिस्ट्रीबुशनही फार चांगलं नव्हतं लोकसत्तेचं…

पुढं मग पुण्याला आल्यावर लोकसत्ता मिळायला लागला… आणि मग आवडायला लागला… इतका की आता कितीतरी वेळा मीही तईसारखा लोकांना आर्वजुन सांगाते “लोकसत्ता चांगला पेपर आहे. इंडियन एक्सप्रेस ग्रुपचे पेपर चांगले आसतात…” आर्थात चांगुलपणालाही एक लिमिटेशन असतं. पण खरंच मला स्वत:ला लोकसत्ता आवडतो. बातम्या आसतात, नुसत्या जाहिराती नाही. विचार आसतात, उगाच वेडपट मतं नसतात… लिहणार्य़ाचा व्यासंग जाणवतो… भाषा चांगली आसते. अग्रलेख वाचयला मजा येते…  व्यांसंग, सारासर विचार करण्याची वृत्ती, सडेतोडपणा, आणि अलिकडं फार दुर्मिळ आसणारा आजोबांचा गोष्टीवेल्हाळपणा… सगळं सगळं मला भावतं. व्यक्तीवेध वाचताना खुप स्फुरण चढतं… पुस्तकाचं परीक्षण वाचताना, “वाचयला पाहीजे…” असं नक्की वाटतं कुठंतरी! कॉपीहि आसेल तर ती कुठुन करायची हे सुध्दा कळलं पाहीजेना!

बरीच चांगली लोकं लिहतात लोकसत्तामध्ये… गिरिश कुबेर यांचे लेख तर आर्वजुन वाचावे आसे माहितीपुर्ण आसतात. लोकरंगचे लेख, कथा बद्दलतर आसं खुपवेळा झालं आहे की, मी ताईला, नाहीतर ताईनं मला फोन करुन, “नक्की वाच!” असं सांगीतलं आहे. मग त्यावर चिक्कार चर्चा झोडलेली आहे.

लोकप्रभेचं ’मेतकुत’ तर माझं फार्फर आवडतं सदर होतं. मी मेतकुट कधी चुकवलं नाही!

आज सकाळी पेपर वाचुन झाल्यावर, रमाबाई रानडे यांच्यावरचा लेख वाचला लोकप्रभेत आणि खुप छान वाटला… इतका उत्साह वाटला की एकादमात हे सगळं लिहलं!

माझ्या लाडक्या पेपरसाठी! 🙂

waiting
~~~0~~~

रुसलेच शब्द सारे, मज सुर आठ्वेना,
वेड्या मनास माझ्या, हा अनुराग सोसवेना.

आश्रुंनीया भिजवली, मी कोरडीच ती प्रिती
जपल्या कळ्या किती अन, काट्यात घेरलेल्या.

वेदना उरीची ही, हे शल्य बोचरे रे,
झाले का उदासवाणे, मी चित्र रेखलेले.

उव्देग उसळतो हा, एक कथा अधुरी मी,
समईस्तव तेवत आहे, ही व्यथा आंतरीची…

Illusions, delusions, hallucinations and Imaginations,
extracting actual life, arranging it for valuation.

Confusions, misunderstandings, intolerance and improportions,
all those are possible reasons and causes of failed relations.

Conclusions, decisions, unfairs and affairs
noting them all down, with no regrets and no tears.

friends, beloveds, betrayers and enemies,
all of them are postulated, listing foes and cronies.

Summing up two and half decades of emotional life I lived,
Need to improve and check, what I gave and what I received.

SUNLIGHT

I raise from shadows and dust
to take sun on my face.
My hands are dusty and feet are muddy.
But I stand with no shame, no regret
Fools are those who regret their deeds.
Fools are those who cannot let go the past.

Realm of sunshine will be lost in night
and darkness will reign,
but my belief will be the same
the sun will rise again.

I will sing to birds,
when they are in pain.
I will water every tree
till it rains again!
and rainbow will be mine,
no boundaries or barriers of time
can stop me from being
me, myself and divine.

Deep down in my heart
you will see only hope,
No shadowy corner will ever be there,
To go that far, no fear will ever dare.

I shall fear no evil,
When my time comes
I will surrender myself to gods will
Till that time; I will resurrect
from every grave dig for me.
To start again and to make it happen.

 ~~~~~~Θ~~~~~~